د سلطانواس نسیم خان

نسیم خان د هغې زمانې مشر و چې واک د شخصیت، ځمکې، زړورتیا او خدمت له لارې ترلاسه کېده. هغه یوازې شتمن ځمکوال نه و، بلکې د کلي د مهمو چارو مشر ګڼل کېده.

خلک به د جرګې، شخړو، محکمې، دولتي کار او ټولنیزو ستونزو لپاره هغه ته ورتلل.

هغه بمبۍ، اوسني ممبۍ، ته د زده کړې او تجربې لپاره تللی و. هلته هم د خپلې سیمې د کارکوونکو او خلکو ترمنځ دروند و.

د همدې تجربې له امله هغه له چارواکو او لرې ادارو سره په ډاډ خبرې کولای شول.

نسیم خان د کلي جرګې مشري کوله، د ځمکو او شخصي شخړو حل یې کاوه او د محکمو او حکومت کارونه یې پر غاړه اخیستل.

له محلي شوراګانو او چارواکو سره یې ښې اړیکې درلودې او ملګرتیاوې یې له بونېر څخه تر اټک پورې پراخې وې.

په پخوانۍ زمانه کې د ځمکې او شخصي شخړو له امله کله ناکله مرګونې پېښې رامنځته کېدې. نسیم خان به په دغسې حالاتو کې ضامن او منځګړی کېده.

د موقتي پناه یا ضمانت هدف د جرم ملاتړ نه و، بلکې د غچ مخنیوی، د شخص مسؤل کول او جرګې یا قانون ته د کار فرصت ورکول و.

هغه دیني فکر درلود او له علماوو سره یې درناوی او اړیکه ساتله. د هغه په مشرۍ کې دود، اخلاق او دیني مسؤلیت سره یو ځای وو.

هغه د خپل وخت ډېر شتمن او لوی ځمکوال و، خو کورنۍ یې د مېلمه پالنې، مرستې، ضمانت او ولسي خدمت له امله زیات یادوي.

نسیم خان په رمضان ۱۹۷۳ کې، د اختر نه یوه ورځ مخکې وفات شو. د زېږېدو کره کال نه دی ثبت، خو کورنۍ یې ۱۸۹۷ تر ۱۹۰۰ پورې اټکل کوي.

کورنۍ هغه د شهید په درناوي یادوي. د هغه میراث د اولادونو په ولسي خدمت، منځګړیتوب، ځمکې سره مینه او د سلطانواس په دفاع کې ژوندی پاتې شو.